วันอังคารที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552
ฝนแสนห่า.....โดย ว.ฒ.น.
ระลอก ดวงดอกฝน ดิ่งร่วงหล่น ลงดินร่ำ
หลั่งมา จากฟ้าพรำ พร่ำเปียกพื้น จนเปียกพรม
กี่ฝน กี่แสนห่า จักสั่งลา ทุกข์ระทม
ชะล้าง เมืองโสมม จวบฟ้าสร่าง กระจ่างใส
ฝนหลั่ง ชโลมโลก รักฉ่ำโชก ชำระใจ
ฤดู ฤดีใด โดยแตกดับ กับเดือดดาล
กี่ฝน กี่แสนห่า กลับร่วงมา บรรณากา
ชำแรก ลงสายธาร ที่ไหลท้วง ความเป็นธรรม
กี่รัก ที่เปียกร่าง จักชะล้าง ความระยำ
กฎเกณฑ์ กี่เวรกรรม ก็เวียนกลับ ไปกล่อมฝัน
กี่ฝน กี่แสนห่า จักทายท้า โดยดึงดัน
กี่ฟ้า จักฝ่าฟัน จนฟ้าสร่าง กระจ่างฝน
กี่ฝน กี่แสนห่า ฝากฟากฟ้า มาปลอมปน
แปดเปื้อน ประชาชน จนเปียกโชก การชำระ
ว่ากันว่า.....
ทุกวันนี้ การทำฝนเทียมแม่นยำราวกับจับวาง
ส่วนจะจับวางตรงส่วนไหนของมหานครนั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
แต่ให้ตายอหิวาต์เถอะครับ ผมไม่ได้สนใจมันสักนิด
จะฝนแท้ ฝนเีทียม...ทำให้พืชพันธุ์งอกงามได้ก็พอ
จะฝนแท้ ฝนเทียม...ขอให้มันชำระล้างสิ่งปฏิกูลได้เสมอเหมือน
จะฝนแท้ ฝนเทียม...ให้เปียกไพร่ กับศักดินาเท่า ๆ กัน
การชุมนุมของคนเสื้อแดงในวันนี้ พัฒนาการมาถึงจุดที่ว่า
นัดมา ๕ นาทีแล้วแยกย้าย..คนเสื้อแดงก็มา มาทั้งที่รู้ว่าจะ
ต้องเจอกับอะไร..คนเสื้อแดงก็มา
นี่คือกระบวนการพัฒนาทางจิตใจ
คือกระบวนการการพัฒนาของการเมืองภาคประชาชน
นี่คือการแสดงออกอย่างยุติธรรมสำหรับทุกห้องของหัวใจ
แล้วจะมีเหตุผลใดที่จะปฏิเสธ?
เพราะแม้ใจจะมีโจทย์อีกกี่โจทย์ เราก็มีคำตอบเดียวกัน
เหมือนเม็ดฝน ที่มุ่งหน้าลงสู่ดิน...ลงสู่ดิน....และลงสู่ดิน
๐๐๐๐ ว.ฒ.น. ๐๐๐๐
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)



ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น